HLL was here…

Londrada trenlerde veya tren istasyonlarinda “free” dagitilan 4 tane gazete var.. (En azindan benim rastladigim bu kadar… Daha fazlasi varsa henuz bilmiyorum..)

Bunlardan Metro ve City A.M.’i sabahlari goruyorum, Londonpaper ve London Lite’i aksamlari… Metroyu tren istasyonlarinda gazete koyulan bazi yerler var oralardan alabilirsiniz.. City A.M.’i veya digerlerini tren istasyonlarinin (butun tren istasyonlarinin degil tabiki.. ben London Bridge’de rastliyorum..) giris-cikislarinda dagitan gorevliler olur.. Onlardan alabilirsiniz..

Ise trenle gidis gelislerimde hep sabit bir sekilde davraniyorum.. Sabahlari giderken Sutton’dan Metro aliyordum, aksam donerken de London Bridge’in girisinden Londonpaper veya London Lite veya okuma istegime gore her ikisini birden aliyordum…

Evet, evet, farkettiniz, City A.M.’i hicc almiyorum.. Ama ne yapabilirim ki, sabahlari London Bridge cikisinda rastliyorum, ve gazete trende okunur, sabah ordan alip, sirkete getirip, sirkette gazete okuyamam sonucta. :)

Ama her seferinde City A.M. dagitan kisinin onunden gecerken, onun gazeteyi bana vermeye calismasi - benim orali olmadan, almayip, her seferinde yanindan israrla yuruyup gecmem gibi bir sorun yasiyoruz…

Her yanindan gecene, teker teker “Good Morning, good morning, good morning..” diyerek gazete uzatiyor.. Bana da “Good morning” diyerek uzattiginda o kadar sorun degildi… Bende normal gecip gidenlerden oluyordum.. Ama bu cokkk onceydi..

Bundan 1-2 ay once bana “As-Salamu Alaykum..” diyerek gazete uzatmaya basladiginda, ben gazeteyi almadigim icin kendimi kotu hissetmeye basladim.. :) Yani yanindan gecenlere sirayla soyledigi ifade su sekilde olmaya basladi.. “Good morning, good morning, As-Salamu Alaykum, good morning..”

Bunun uzerine cesitli taktikler gelistirdim.. “O bana selam vermeden, nasil gecebilirim.. !!” Cunku o selam vermezse, yani beni farketmezse, bende gazeteyi almadigim icin kendimi kotu hissetmeyecektim.. :)

Taktiklerden biri su sekildeydi: Onumde veya arkamda yuruyen bir kalabalik var ise, onlara katilmak icin ya hizli yurumeye ya da agirdan almaya calisiyordum, ki kalabaligin icine karisayim, beni gormesin, herkese selam verirken o, ben de caktirmadan gecip gideyim… Genellikle bu taktik su 2 sekilde sonuclanabiliyordu: ya o onca kalabaligin arasindan “As-Salamu Alaykum..” diye araya bana gazete uazatan bir el uzaniyordu.. (ve tabiki ben almamakta israr ediyordum..) ya da tam onun yanindan gecerken bir anda kalabaligin dagilmis (cesitli yonlere gitmis oldugunu..) farkedip ortada dimdizlak kaliyordum, ve tabiki selami duyuyordum…

Pek ise yaramadigini gorunce baska taktikler de denedim… Mesela tam kalabalik onun onunden yururken, ben agir agir arkasina dogru yoneliyordum… Ve o kalabaliga sirayla “good morning..” derken, ben caktirmadan arkasindan gecmeye calisiyordum.. Tahmin ettiginiz gibi bu taktigim de pek cok kere ise yaramadi.. Kalabaliga “good morning, good morning” diyip, gazete uzatirken, bir anda arkasini donup bana “As-Salamu Alaykum..” dedi.. ve ben yine selami almis, ve yine gazeteyi almadigim icin kendimi kotu hissederek yurumeye devam etmis oldum..

Hala bu taktikleri ara ara uyguluyorum.. Ama zaman zaman da pes edip, normal bir sekilde yuruyebiliyorum.. :)
Bugun de pes ettigim gunlerden birisiydi.. Tren istasyonundan ciktim.. Yanindan normal bir sekilde yuruyup gectim… Evet evet, bugun de selami aldim.. Ama biraz daha degismis bir sekilde.. Bu sefer bayramim da kutlandi..

“Good morning, good morning, As-Salamu Alaykum - Eid Mubarak, good morning…”

Uzun suredir bir sey yazmadigimi farkettim, ve bir sure idare etmesi icin Matt Harding’in video’sunu koymaya karar verdim… :)

Kesin daha once izleyenler olmustur.. Matt tum dunyayi dolasip, videolar cekip, dansaden bir arkadas.. :) Video’da goreceksiniz zaten…

(Youtube’un Turkiyede acik olup olmadigini bilmedigimden, dailymotion’dan arastirip buldum video’yu.. Ordakini koyuyorum.. )

Ramazana girdik. Merak ediyorum, caniniz orucken en cok ne cekiyor?

Biraz alakasiz olacak ama, benim kahve cekiyor.. :) Her aksam isten eve, iftardan sonra kahve icecegim diye geliyorum… Baslarda pek basaramiyordum bunu ama, artik yapabiliyorum..

Sabah ise gelirken tren istasyonundan ciktigim gibi Starbucks’in onunden geciyorum. Ramazan’dan once her sabah kahve ala ala bagimlilik yapti. Farkli seyler denemek yerine, her gittigimde ayni kahveyi istiyordum… Bir sure sonra onlar bana soylemeye basladilar, “Caramel Macchiato istiyorsun degil mi?” diye..

Hic evde yapmayi denemedim henuz ama, evde yapmayi dusunenlere, iste size internetten buldugum caramel macchiato tarifi… Bir iftar sonrasi denemek gerek…

(fotograf: www.perfectcoffeeatwork.com.au )

Hazir muzik koymaya baslamisken bloga, bari sayfanin ismini esinlendigim sarkiyi da koyayim dedim..

Bu sarki, sayfanin ismini merak edip, buraya koymayi aklima getiren Zuhal icin olsun..
(Turkiyedeki radyo programlari gibi oldu bu; ” Siradaki sarkiyi dayim Sinana, kardesim Merveye, ve tum Istanbula armagan ediyorum… “ :) )
He, madem Istanbul’a gonderdim, su an sirkette calisan, ve burayi bu ramazan gununde, buram buram yemek kokutan arkadaslar icin de gelsin madem.. :)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Ama hayir hayir, haftanin sarkisi kismini degistirmeyecegim, o sarkiyi degistirmeye elim varmiyor…

Haftasonu Kew Gardens’a gittik.. Cok iyi olmadilar, ama bazi fotograflari koyuyorum..
Bol bol cicek + yesillik iceren bir album oldu..

Bir sure once, Kew Gardens’a git, git, git diye bana mailler atan Betul’e duyrulur ! :) Mosque filan yoktu oralarda.. Kandirmislar seni.. :)

Soldaki fotografin uzerine tiklayip albume ulasabilirsiniz..

Bu arada sayfaya “Song Of The Week” kismini ekledim.. Hemen sagda gorebilirsiniz…